Her gün aynı sokaklardan geçiyorum. İnsanlar, kalabalıklar, birbirine karışan sesler... Ama içimde bir sessizlik var. Herkes bir yere koşuyor, herkes bir şeylerin peşinde. Ben de koşuyorum aslında, ama nereye, niye bilmiyorum.

Keşke birisi dursa, gözlerimin içine baksa ve "İyimisin?" dese. Keşke birisi beni gerçekten görse. Sadece bir yabancı değil, bir arkadaş, bir ağabey, bir abla...

Belki burada, bu satırları okuyan birileri vardır. Belki onlar da benim gibi hissediyordur. Eğer öyleysen, bil ki yalnız değilsin. Belki bir gün, kalabalığın içinde göz göze geliriz ve o soruyu birbirimize sorarız.