Kış uykusuna yatan toprak,
Hayatı koynunda saklar.
Karlar altında ne bir nefes,
Ama baharı düşler sabırla.

Beyaz örtü, sessiz bir mezar,
Değil, yeniden doğuşun başlangıcı.
Soğuk, her şeyi dondursa da,
Güneş içeride ısıtır her zerreyi.