Bir varmış, bir yokmuş. Uzak bir köyde, yaşlı bir kadınla onun sihirli kedisi yaşarmış. Kedinin kuyruğunda, her dokunduğunda dilek gerçekleştiren bir tüy varmış. Ama kedi, tüyünü kimseye kullandırmazmış. Bir gün, köyde kıtlık baş göstermiş. Herkes aç ve umutsuzmuş.

Köyün en küçük çocuğu, yaşlı kadına gitmiş ve "Nine, kedinin kuyruğundaki tüyü bana verir misin? Köyü kurtarmak istiyorum." demiş.
Kadın: "Kedi, tüyünü sadece kalbi temiz olana verir. Onu ikna edebilirsen."

Çocuk, kedinin yanına gitmiş ve ona köyün durumunu anlatmış. Kedi, çocuğun gözlerinde samimiyeti ve sevgiyi görmüş. Tüyünü uzatmış. Çocuk tüye dokunduğunda, köyün tarlaları birden yeşermiş, ağaçlar meyve vermeye başlamış. Köy kurtulmuş. O gün herkes, gerçek sihrin sevgide saklı olduğunu anlamış.