Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın durduğu söylenen bir köy varmış. Bu köyde herkes, zamanın akışından bağımsız yaşarmış. Bir gün, köye bir yabancı gelmiş. Her şeyin ne kadar yavaş ilerlediğini fark etmiş. "Neden her şey bu kadar yavaş?" diye sormuş. Köyün yaşlısı gülümseyerek: "Çünkü zamanı kontrol etmeyi öğrendik. Acele etmek, hayatı kaçırmaktır. Biz, her anın tadını çıkarıyoruz." demiş. Yabancı, bu sözlerden çok etkilenmiş. O günden sonra, hayatında hiçbir şey için acele etmemeye karar vermiş. Zamanın gerçekten de durduğunu hissetmiş. Çünkü zaman, doğru kullanıldığında, insanın elinde şekillenen bir kavramdır.